6 Μαΐ 2020

Για τη γιορτή της Μητέρας...


Αγαπημένη μου μανούλα,
 Όσα ευχαριστώ και να σου πω δεν θα είναι ποτέ αρκετά! Πάντα είσαι διπλά μου για να με βοηθάς και για να με συμβουλεύεις . Όσο κουρασμένη και να είσαι πάντα με βοηθάς και βρίσκεις λύσεις στα προβλήματα μου. Όταν πονώ εγώ,  νιώθω ότι πονάς και εσύ. Ακόμα και όταν σε νευριάζω, εσύ με αγκαλιάζεις στοργικά. Αλήθεια ποσά συγγνώμη σου έχω πει για τα ίδια λάθη μου;. Εύχομαι να είσαι πάρα πολλά χρόνια δίπλα μου και να σε κάνω περήφανη όταν μεγαλώσω.
Η κόρη σου,
Κουνταρδά Σοφία, Ε΄

Η μητέρα μου
Η μητέρα μου είναι όμορφη, γλυκιά, μου λέει καλά λόγια και μου διαβάζει το βράδυ βιβλία πολλά. Είναι πολύ καλή μαζί μου αν και κάποιες φορές χάνει την υπομονή της και μου φωνάζει λίγο. Όμως, όταν είναι να κάνω μαθήματα, όπως τώρα, θέλει να τα κάνω αμέσως, ώστε να έχω μετά ελεύθερο χρόνο. Με τις δουλειές της τα πάει μια χαρά, αλλά έχει τόσες  πολλές που δεν προλαβαίνουμε να παίξουμε τίποτα μαζί, αν και τώρα τελευταία έχει λιγότερες δουλειές και παίζουμε τα βράδια. Τη μαμά μου την αγαπώ πιο πολύ απ’ όλους και δεν την αλλάζω με τίποτα στο κόσμο!  
Μιχάλης Ζυγούρας, Ε   

Για τη μητέρα μου
 Αγαπητή μου μητέρα,
 Ευχαριστώ για τη φροντίδα που μου προσφέρεις, ευχαριστώ για τις συμβουλές που μου δίνεις, ευχαριστώ για όλα αυτά που έχεις κάνει για μένα. Συγγνώμη για τις φορές που σε στενοχώρησα ή σε απογοήτευσα. Χρόνια Πολλά! 
Κατερίνα Σιάσου, Ε΄

5 Μαΐ 2020

Ένα ποίημα για τη μητέρα

Για τη Μητέρα...

Για κάθε παιδί,
όπου και αν έχει γεννηθεί,
μία θα είναι πάντα εκεί
η μαμά του η καλή

Από μικρό παιδί,
με όποιον τρόπο αυτή μπορεί,
σου μαθαίνει τι θα πει
Αγάπη, στοργή και υπομονή

Ίσως να είναι μαγική
μια νεράιδα σωστή.
Σε προσέχει, σου μιλάει
Και ποτέ της δε ζητάει

                                                                  Και αν κάποτε τη χάσεις
                                                                  μη σκεφτείς να τη ξεχάσεις.
                                                                  Θα είναι πάντοτε κοντά σου,
                                                                  Η μονάκριβη μαμά σου!

                                                                                               Ραφηλία Πρωταίου, Ε

3 Μαΐ 2020

Παραγωγή γραπτού λόγου, Μια φανταστική ιδιότητα (2)

Ο γραπτός λόγος της Δ’ τάξης, αυτή τη φορά, βασιζόταν σε μια φανταστική ιδιότητα. Τα παιδιά διάλεξαν με τυχαίο τρόπο, ένα αντικείμενο και μια ιδιότητα. Για την «παράξενη» πρόταση που προέκυψε, οι μαθητές/τριες έπρεπε να γράψουν μια παράγραφο με κέφι και φαντασία.



Το πορτοκάλι που του άρεσε η κηπουρική!        
     Πριν μαζέψουν τους φίλους μου κάθε μέρα τους άκουγα να γελάνε και  να λένε: « κοιτάξτε ποιο πορτοκάλι θα γίνει κηπουρός ,το πιο  άσχημο!». Πάντα το ήξερα πως δεν θα με μαζέψουν για να πέσω στην γη και να μυρίζω το βρεγμένο χώμα, αλλά ποτέ κανείς δεν με ρώτησε, γιατί θέλεις να κατεβείς στην γη! Γιατί θέλω να καλλιεργήσω τους καινούριους μου φίλους !
Κωνσταντινίδου  Γεωργία, Δ'

Το δέντρο που τραγουδούσε παράφωνα!
        Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα μακρινό δάσος ζούσε ένα έλατο και του άρεσε να τραγουδάει. Όταν τραγουδούσε τρόμαζε όλα τα ζώα και τα άλλα δέντρα επειδή δεν είχε καθόλου καλή φωνή. Ήρθε ένα έλατο πιο μεγάλο κι ρωτά:
 - Θες να σου μάθω να τραγουδάς ωραία;
 - Ναι, θέλω λέει το μικρό έλατο. 
Πέρασαν 7 μέρες που κάνανε πρόβες και το πέτυχε. Το επόμενο πρωί άρχισε να τραγουδάει δυνατά, τον άκουσαν τα δέντρα, τα ζώα και ρωτούσαν «ποιος τραγουδάει τόσο ωραία;». Τότε γυρίσαν προς το έλατο και είπαν 
  • Εσύ τραγουδάς; Το μικρό έλατο είπε:
  • Ναι, έμαθα να τραγουδάω. 
Κάθε μέρα τους ξυπνούσε με τραγούδι. Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Μωϋσιάδης Μάξιμος, Δ’

Παραγωγή γραπτού λόγου, Μια φανταστική ιδιότητα

Ο γραπτός λόγος της Δ’ τάξης, αυτή τη φορά, βασιζόταν σε μια φανταστική ιδιότητα. Τα παιδιά διάλεξαν με τυχαίο τρόπο, ένα αντικείμενο και μια ιδιότητα. Για την «παράξενη» πρόταση που προέκυψε, οι μαθητές/τριες έπρεπε να γράψουν μια παράγραφο με κέφι και φαντασία.





Το αστέρι και το βουνό
Μια μέρα ένα αστέρι έπεσε πάνω σε ένα βουνό και  στο σημείο εκεί φύτρωσε ένα λουλούδι. Μέσα από αυτό το λουλούδι βγήκε ένα κορίτσι με λαμπερά, ασημένια μάτια και χρυσά μαλλιά. Το κορίτσι το έλεγαν Σέλη και είχε την ικανότητα να θεραπεύει όλα τα πληγωμένα ζώα. Όλα τα ζώα την αγαπούσαν και γι’ αυτό έμενε μαζί με τα ζώα. Τους βοηθούσε και την βοηθούσαν. Τα ζώα επειδή την αγαπούσαν της έμαθαν πολλά χρήσιμα πράγματα. Της έμαθαν πολλά μυστικά για τα φυτά, πως να βρίσκει την τροφή της, πως να χτίζει ένα καταφύγιο και πως να ξεφεύγει από αυτούς που ήθελαν να την βλάψουν. 
Δανάη Κωνσταντίνου, Δ'

Ένας ελέφαντας που παίζει ποδόσφαιρο 
  
Μια φορά και έναν καιρό ένας ελέφαντας έπαιζε ποδόσφαιρο με τους φίλους του τα σκιουράκια, όμως δεν έπαιξε καθόλου καλά. Όλα τα σκιουράκια έβαλαν γκολ στην ομάδα του. Ο ελέφαντας στενοχωρήθηκε, όμως δεν σταμάτησε να παίζει και συνέχισε να παίζει πιο σκληρά. Έπαιξε τόσο σκληρά που μετά από λίγο κατά λάθος πάτησε την μπάλα και εκείνη έσκασε. Ο διαιτητής φώναξε: 
«Μην το ξανακάνεις, αλλιως δεν θα παίξεις και θα πάρεις τη θέση του τερματοφύλακα». Έπειτα από δέκα λεπτά ο ελέφαντας ήθελε τόσο πολύ να βάλει γκολ που δεν είδε έναν σκιουράκο και τον κλώτσησε. Ο σκίουρος στο τέρμα ήταν μεγάλος και έπιασε τον άλλον σκίουρο νομίζοντας πως ήταν η μπάλα και με αυτό το μπέρδεμα η κανονική μπάλα μπήκε στο τέρμα. Oμως ο διαιτητής δεν το μέτρησε το γκολ και στενοχωρήθηκε επειδή ο ελέφαντας κλώτσησε έναν σκιουράκο. Μετά ο ελέφαντας αναγκαστικά μπήκε τερματοφύλακας. Τελικά ο ελέφαντας κέρδισε τον αγώνα επειδή δεν άφησε ούτε ένα γκολ να μπει στο τέρμα του. Δεν μπήκε γκολ στο τέρμα του επειδή η μπάλα δεν χωρούσε να περάσει και να μπει στα δίχτυα γιατί ο ελέφαντας ήταν πολύ μεγάλος. 
Μετά τον αγώνα έμαθε κάτι πολύ σημαντικό. Καλύτερα να κάνει κάτι που του ταιριάζει πιο πολύ. Το να είναι τερματοφύλακας τον έκανε πολύ καλό και ικανό παίκτη.
Ελένη Δέλτα, Δ'

Παρουσίαση του βιβλίου «Πολυάννα, το παιχνίδι της χαράς»

Συγγραφέας : Ελεανόρ Πόρτερ
Εκδώσεις : Άγκυρα

        Κάπου στις αρχές του  20ου αιώνα σε ένα μικρό χωριό στην Αμερική ζει η θεία της μικρής Πολυάννας,  η κυρία  Πόλυ. Η Πολυάννα ζούσε με τον πατέρα της μέσα σε ένα φτωχικό σπιτάκι, μα δεν ήταν μόνη. Εκεί κοντά υπήρχε ένας φιλανθρωπικός σύνδεσμος που βοηθούσε την Πολυάννα και τον πατέρα της να ζουν με τα απαραίτητα. Μα ο πατέρας της Πολυάννας πέθανε και η μικρή πήγε να μείνει με την θεία της, μια πλούσια γυναίκα.  Στο χωριό που έμεινε όλοι οι άνθρωποι έγιναν φίλοι με την Πολυάννα. Και πως τα κατάφερε; Με ένα μεγάλο μυστικό.

        Εκεί όπως σας είπα έκανε πόλους φίλους μα όλοι ήταν ενήλικες  εκτός από ένα παιδί. Βλέπετε δεν υπήρχαν πολλά παιδιά στο χωριό. Η θεία της, παρότι στην αρχή δεν ήθελε την Πολυάννα, στο τέλος την αγάπησε γιατί το μυστικό της ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο έπρεπε πάντα να είσαι ευχαριστημένος ακόμα και στα κακά πράγματα γιατί αν ψάχνεις καλά πάντα θα βρίσκεις και κάτι καλό.

       Αυτό το βιβλίο μου άρεσε επειδή δείχνει την αγνότητα μέσα από ένα παιδί.  Επίσης δίνει ένα από τα καλύτερα διδάγματα, ότι θα πρέπει να έχουμε υπομονή και να ανακαλύπτουμε τις ευχάριστες πλευρές ακόμη και από δυσάρεστες καταστάσεις.  Επίσης όσο και αν δεν φαίνεται,  το βιβλίο έχει πολύ δράση και ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα που σε συγκλονίζουν.

Καλλιόπη Κυριαφίνη, E'

2 Μαΐ 2020

Παραγωγή λόγου στη Δ' δημοτικού

Ο γραπτός λόγος της Δ’ τάξης, αυτή τη φορά, βασιζόταν σε μια φανταστική ιδιότητα. Τα παιδιά διάλεξαν με τυχαίο τρόπο, ένα αντικείμενο και μια ιδιότητα. Για την «παράξενη» πρόταση που προέκυψε, οι μαθητές/τριες έπρεπε να γράψουν μια παράγραφο με κέφι και φαντασία.

Απόγευμα Καθαράς Δευτέρας
Είναι απόγευμα καθαράς Δευτέρας.  Τα παιδιά πήγαν στο πάρκο, όπου εκεί πέταξαν τους χαρταετούς τους. Οι χαρταετοί ήταν πολύχρωμοι και τα παιδιά το διασκέδασαν  πολύ.
Το βράδυ τα παιδιά λίγο πριν κοιμηθούν είδαν τα εκθαμβωτικά αστέρια. Που είχαν απίστευτα χρώματα. Ήταν χρυσά και πολύ λαμπερά. Μαζί τους είδε τα αστέρια και ο Max, ο σκύλος τους.
Την επόμενη ημέρα, τα παιδιά πήγαν εκδρομή σε ένα ενυδρείο. Εκεί παρατηρούσαν και θαύμαζαν τα ψάρια του βυθού. Ήταν μία υπέροχη εμπειρία. Τους θύμισε τον καιρό που ήταν κατασκήνωση. Στην κατασκήνωση, οι ομαδάρχες άφηναν τα παιδιά να κάνουν βόλτες στο δάσος  ή στην παραλία και να παίζουν με τα διάφορα ζώα που συναντούσαν. Περνούσαν υπέροχα.
Χριστίνα Δόρτη, Δ'

Η πασχαλίτσα που μαγείρευε!

Μια φορά και έναν καιρό σε ένα δάσος μακρινό ζούσε μία πασχαλίτσα που συνεχώς ρωτούσε τη μαμά της:
- Μαμά, τι θα φάμε; Αφού οι πασχαλίτσες δε μαγειρεύουν;
- Μερικά χόρτα, απαντούσε η μαμά.
Την επόμενη μέρα η πασχαλίτσα το έβαλε πείσμα να μάθει να μαγειρεύει. Έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσε σε ένα σπίτι και άρχισε να κοιτά την μαγείρισσα. Ξαφνικά, όμως, ένα παιδί μπήκε στην κουζίνα και παραλίγο να πατήσει την πασχαλίτσα. Ευτυχώς δεν πήγε προς το μέρος της.  Έτσι λοιπόν η πασχαλίτσα έμαθε να μαγειρεύει κουτσά στραβά!

Ζωή Δρεπανίδου, Δ΄



Το αυτοκίνητο που πετούσε
Σε ένα χωριό ζούσε ο Θεοχάρης ο οποίος είχε φτιάξει ένα αυτοκίνητο που πετούσε. Μόλις έμπαινε μέσα στο αυτοκίνητο φορούσε την ζώνη ασφαλείας επειδή ήταν επικίνδυνο, μετά πατούσε το κουμπί start για να πετάξει το αυτοκίνητο. Ξαφνικά πεταγόντουσαν δύο φτερά και πετούσε κατευθείαν στον ουρανό. Το χρησιμοποιούσε για να πηγαίνει τα παιδιά στις αθλητικές τους δραστηριότητες γιατί ήταν μακριά απ’ το χωριό. Οι γονείς των παιδιών για να ευχαριστήσουν το Θεοχάρη που πήγαινε τα παιδιά τόσο γρήγορα του έκαναν πάρα πολλά δώρα.          

Σταυρούλα Τσίγγου,  Δ΄    

Το πάρτι του Φεγγαριού

 Ένα βράδυ ψηλά στον ουρανό όλα τα αστέρια αποφάσισαν να κάνουν ένα πάρτι για τα γενέθλια του  φεγγαριού! Καλεσμένοι ήταν όλα τα αστέρια ακόμα και αυτά από την άκρη του σύμπαντος. Όλοι οι καλεσμένοι, τα αστέρια δηλαδή, φορούσαν τις καλύτερες φορεσιές τους. Κάποια φορούσαν τα πιο λαμπερά πουκάμισά τους, άλλα φορούσαν μακριά φορέματα και υπέρλαμπρα κοσμήματα! Περνούσαν υπέροχα, άρχισαν να χορεύουν και να τραγουδούν. Οι άνθρωποι, κάτω στην γη, ανησύχησαν γιατί πρώτη φορά έβλεπαν τα αστέρια να «χορεύουν». Όμως ήταν ένα θέαμα που δύσκολα το βλέπεις. Γι’ αυτό κάθισαν στα μπαλκόνια τους με φίλους και θαύμασαν το θέαμα! Το πάρτι, στον ουρανό αλλά και στη γη, κράτησε ως την ανατολή του ήλιου…

Χριστίνα Αυγέρη, Δ΄

Ένα αστέρι που μιλούσε...

Ο γραπτός λόγος της Δ’ τάξης, αυτή τη φορά, βασιζόταν σε μια φανταστική ιδιότητα. Τα παιδιά διάλεξαν με τυχαίο τρόπο, ένα αντικείμενο και μια ιδιότητα. Για την «παράξενη» πρόταση που προέκυψε, οι μαθητές/τριες έπρεπε να γράψουν μια παράγραφο με κέφι και φαντασία. Η πρώτη εργασία που έφτασε στο mail μας έχει τίτλο «ένα αστέρι που μιλούσε» από την μαθήτρια του Δ’2 Μακρίνα Τικέλλη.

  
Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα κορίτσι, που ήταν η μόνη που κυκλοφορούσε βράδυ στον δρόμο. Δεν ακουγόταν  τίποτα, μόνο η κουκουβάγια . Τότε είδε ένα φως, έτρεξε και είδε ένα αστέρι που του είπε:
- Γεια σου. Τι κάνεις; Είσαι καλά;    
-Ναι, καλά. Αλλά είσαι ένα αστέρι που μιλάει! Πώς βρέθηκες εδώ; 
- Θέλω να κάνω ένα φίλο. Θες να γίνουμε φίλοι ; 
- Ναι! Ναι!
Και έτσι έμειναν για πάντα καλοί φίλοι, το κορίτσι και το αστέρι!!!                        
Μακρίνα Τικέλλη Δ2

Ο λαθρεπιβάτης της γης

Η Σοφία Αργυριάδου, μαθήτρια της Ε' τάξης παρουσιάζει το παραμύθι του Χριστόφορου Χριστοφόρου «Ο λαθρεπιβάτης της γης». Στην εικονογράφηση η Χρύσω Γεροσίμου. 
Ο βασιλιάς της Τανζουανίας ο Κορώνιος ξεκινά για ένα μακρινό ταξίδι στην Άπω Ανατολή για να παραβρεθεί στο συνέδριο των βασιλιάδων. Ελπίζει ότι εκεί, που θα πάει θα αναπνεύσει καθαρότερο αέρα, αφού η χώρα του ήταν πνιγμένη από καυσαέριο και σκουπίδια! Ελπίζει επίσης να γνωρίσει σπουδαίους βασιλιάδες και βασίλισσες άλλων χωρών γνωστότερων της δικής του χώρας. Μα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του νιώθει να τον κυριεύει μια παράξενη δύναμη, αρχίζει να ονειρεύεται και μιλάει σαν τον Πάνδημο. Ο Πάνδημος; Είναι αυτός ο μικροσκοπικός και αόρατος λαθρεπιβάτης που τρύπωσε στην καρδιά του Κορώνιου με σκοπό να κατακτήσει τον κόσμο…Μα τα σχέδιά του χαλάνε από τον γιατρό κύριο Εμβολίδη, που αντιλαμβάνεται έγκαιρα ότι κάτι παράξενο συμβαίνει στον βασιλιά Κορώνιο και προσπαθεί να τον προειδοποιήσει… Μάταια όμως… Ο Κορώνιος αντιστέκεται, με αποτέλεσμα ο Πάνδημος να καταφέρει τον στόχο του και να κυριεύσει βασιλιάδες και βασίλισσες του συνεδρίου με απώτερο σκοπό να φτάσει και στις χώρες τους! Οι υποψίες το γιατρού Εμβολίδη επιβεβαιώνονται πως ο Πάνδημος είναι αρρώστια που πρέπει να νικήσουν με το σωστό εμβόλιο! Έτσι λοιπόν, έχοντας στο πλευρό του και την κυρία Αμόλυντη προτείνουν στον κόσμο την αρχαία τεχνική της Πράσινης ασπίδας: Μείνετε κοντά σε απόσταση καρδιάς και μακριά σε απόσταση τα σώματά σας! Προτείνουν τη συνεργασία όλων ώστε ο Πάνδημος να νικηθεί! Τότε είναι που και ο βασιλιάς Κορώνιος συνειδητοποιεί πως μόνο εφαρμόζοντας τη Πράσινη ασπίδα, δυνατοί και ενωμένοι θα τον νικήσουν! Κι’ έχοντας πια, σαν πυξίδα του τις ανάγκες του λαού του και της χώρας του γενικότερα, οραματίζεται πια και προσδοκά για ένα καλύτερο ΜΕΛΛΟΝ!

https://www.openbook.gr/o-lathrepivatis-tis-gis/                                                                                                                                      

Αργυριάδου Σοφία, Ε'

Γραπτός λόγος στην Α' δημοτικού!

Η Μαρία Μαρκά, μαθήτρια της Α΄ τάξης, έγραψε μια μικρή ιστορία και την έστειλε στη δασκάλα της.

Μπράβο Μαρία!


Παραγωγή γραπτού λόγου στην Α΄ δημοτικού!

Ο Γιώργος Κολιός, μαθητής της Α΄τάξης, έγραψε μια μικρή ιστορία και την έστειλε στη δασκάλα του!

Μπράβο Γιώργο!



1 Μαΐ 2020

Παραγωγή γραπτού λόγου στην Α΄ δημοτικού!

Ο Βασίλης Μαργαριτίδης, μαθητής της Α΄τάξης, έγραψε μια μικρή ιστορία και την έστειλε στη δασκάλα του!

Μπράβο Βασίλη!


29 Απρ 2020

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες»

Συγγραφέας: ΙΟΥΛΙΟΣ ΒΕΡΝ
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι ο Φιλέας Φογκ, ο υπηρέτης Πασπαρτού και η προγκίπισσα Άουντα στο Λονδίνο του 19ου αιώνα. Ο Φιλέας Φογκ, ένας εκκεντρικός τζέντλεμαν, ζούσε μαζί με τον υπηρέτη του στον αριθμό 7 της οδού Σαβίλ. Περνούσε τον χρόνο του παίζοντας ουίστ, ένα παιχνίδι με τραπουλόχαρτα και διαβάζοντας εφημερίδες. Μια μέρα βάζει στοίχημα με τους συμπαίκτες του στην λέσχη ότι θα κάνει τον γύρο του το κόσμου σε 80 μέρες. Ξεκινάει λοιπόν, μαζί με τον Πασπαρτού, τον Γάλλο υπηρέτη του, το ταξίδι του στο κόσμο.  Ξεκινάει μια μεγάλη περιπέτεια στην οποία οι πρωταγωνιστές θα γνωρίσουν χώρες, πολιτισμούς και θα φανερώσουν τα ταλέντα και τους χαρακτήρες τους. Στην Ινδία ο Φιλεας Φογκ γνωρίζει μια κοπέλα την Άουντα. 80 μέρες μετά επιστρέφει στην Αγγλία έχοντας κερδίσει το στοίχημα, αλλά και την καρδιά μιας όμορφης πριγκίπισσας της Άουντα.
Τι συνέβη όμως στο τέλος; Αν θέλετε να το μάθετε, διαβάστε αυτό το ωραίο βιβλίο. Το βιβλίο αυτό μου άρεσε διότι είχε πολλή περιπέτεια. 
Δημήτρης Κοβάνης, Ε'

«Της Παναγιάς τα ράχτρα»

Έμπνευση το αγαπημένο λιμάνι του Στρατή Μυριβήλη στη Συκαμινέα Λέσβου, στη Συκαμνιά. Ο ίδιος το ονομάζει «Της Παναγιάς τα ράχτρα». Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε' τάξης διαβάζουν τη περιγραφή του και το ζωγραφίζουν με τη δική τους ματιά. Παρακάτω τα έργα της Κατερίνας Νάτσιου και της Βαλεντίνας Ντολέσοβα.




Παρουσίαση του βιβλίου «Η κραυγή της Τζοκόντα»

Συγγραφέας : Άρης Δημοκίδης
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
  Οι πιο γνωστοί πίνακες όλων των εποχών εξαφανίζονται ταυτόχρονα από τα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου. Ο Φίλιππος, ο αρχηγός της φοβερής δημοσιογραφικής ομάδας των «Αόρατων ρεπόρτερ», πρέπει να λύσει το τρομερό μυστήριο και να αποτρέψει μία παγκόσμια συνομωσία. 
Πίνακες που πετούν, ένα κορίτσι με απίστευτα μυστικά, ένα εξωφρενικό λούνα-παρκ, μία τραγουδίστρια που μαγειρεύει καταπληκτικά, το κρυφό ελληνικό νησί που αρχίσει από «Σίγμα», μια ματιά στην Ιστορία της Τέχνης, ταξίδια και ιπτάμενα κυνηγητά!
Ο Φίλιππος θα αναζητήσει στοιχεία στη Νορβηγία, την Αυστρία, την Αμερική, τη Γαλλία, τη Σουηδία. Κι όμως, τελικά, η απάντηση, θα έρθει από την Ελλάδα…
Μια διασκεδαστική περιπέτεια για τη μαγεία της τέχνης και τη δύναμη της αλήθειας, με ήρωες τους πιο παράξενους και επιδέξιους ρεπόρτερ του κόσμου!
Αρετή Παπαδοπούλου, Ε'

Παρουσίαση του Βιβλίου «Η Πολιτεία του βυθού»

Συγγραφέας : Μάρω Λοΐζου
Εκδόσεις Πατάκη
 Όταν η μικρή Μαρία έχει γενέθλια, ο μπαμπάς της της παίρνει βατραχοπέδιλα και μια μάσκα. Κάθε πρωί πηγαίνει στη θάλασσα και κάνει βουτιές και καταδύσεις. Η μικρή Μαρία καταλαβαίνει τη γλώσσα που μιλούν τα αλογάκια της θάλασσας και μπορεί να ακούει τις σκέψεις μιας παράξενης κόρης με πορτοκαλί μανδύα. Μια μέρα αποφασίζει μαζί με το αλογάκι της θάλασσας να βρούνε τη μυστηριώδη κόρη. Όταν τη βρίσκει, γίνονται φίλες και η κόρη δείχνει στη Μαρία την πολιτεία του βυθού. Μετά  από κάποιες ώρες, η Μαρία πρέπει να γυρίσει σπίτι της και είναι πολύ στεναχωρημένη που θα αφήσει  την φίλη της, αλλά ξέρει πως, όταν βλέπει το ηλιοβασίλεμα, θα τη θυμάται.
Σοφία Κουνταρδά , Ε΄

Παρουσίαση του βιβλίου «Το σεντούκι με τις πέντε κλειδαριές»

Συγγραφέας: Ευγένιος Τριβιζάς
Εκδόσεις: Κέδρος 
Το βιβλίο μάς μιλάει για έναν κουρδιστή πιάνου τον Τιμόθεο, που ανακαλύπτει ότι είναι κληρονόμος του Λόρδου Φιλιμπούστερ. Ο Τιμόθεος πρέπει να βρει 5 κλειδιά για να ανοίξει το θησαυρό που του άφησε ο Λόρδος Φιλιμπούστερ ως κληρονομιά. Ταξιδεύει σε πολλές χώρες, πέφτει σε πολλούς κινδύνους, γνωρίζει πολλούς ανθρώπους και στο τέλος τα καταφέρνει. Μόλις πάει να ανοίξει το σεντούκι, τον εμποδίζουν κάποια πράγματα, αλλά όταν το ανοίξει τελικά, αυτό που θα βρει είναι πιο σημαντικό από τα χρήματα.
Μου άρεσε πολύ αυτό το βιβλίο επειδή έχει πολλά αστεία και σου μαθαίνει να μην απογοητεύεσαι τόσο εύκολα.
Κατερίνα Νταφούλη, Ε΄

28 Απρ 2020

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο θείος Πλάτων»

Συγγραφέας : ΄Αλκη Ζέη 
Εκδόσεις : Κέδρος 

Το βιβλίο περιγράφει μια οικογένεια, η οποία κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταναστεύει στη Μόσχα και αφήνει πίσω στην Ελλάδα όλους τους συγγενείς. Ο θείος Πλάτων, είναι ένας από τους συγγενείς που έμεινε πίσω στην Ελλάδα. Ο θείος Πλάτων έκανε δώρο στα δυο αδερφάκια,  στην Ειρήνη και στον Γιαννάκη ένα γαϊδουράκι μάλλινο. Τα παιδιά ονόμασαν αυτό το γαϊδουράκι Πλάτων, για να θυμούνται τον θείο τους. Τα δυο αδερφάκια ήθελαν πάντα να γυρίσουν στην Ελλάδα για να κάνουν συντροφιά στον θείο τους, που τόσο αγαπούσαν !!! Όταν τελείωσε ο εμφύλιος πόλεμος, βλέποντας οι γονείς ποσό πολύ ήθελαν τα παιδιά να γυρίσουν στην Ελλάδα, αποφάσισαν να επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα .
Ο αποχωρισμός των παιδιών με τους φίλους τους ήταν πολύ δύσκολος .
Στο αεροδρόμιο είπαν όλοι ΝΤΑΣΒΙΝΤΑΝΙΑ που σημαίνει ότι θα τα ξαναπούμε ακόμη κι αν δεν ξαναβρεθούμε !


Νεφέλη Νασιάδη, Ε΄

Παρουσίαση του βιβλίου «Δεν έφταιγα εγώ»

Συγγραφέας: Έλενα Αρτζανίδου
Εκδόσεις Ψυχογιός

Το βιβλίο αναφέρεται σε ένα παιδί του Δημοτικού σχολείου, τον Αλέξανδρο, που βρίσκεται τιμωρημένος στο δωμάτιό του. Περνώντας απ' έξω η μεγάλη του αδελφή τον βλέπει να κλαίει και τον ρωτάει τι συνέβη. 
Ο Αλέξανδρος αρχίζει να διηγείται τα γεγονότα που συνέβησαν στο σχολείο. Αρχικά, ενώ έπαιζε ποδόσφαιρο με τους φίλους του στο διάλειμμα, σε μια μπαλιά άπλωσε το πόδι του και ένας συμμαθητής έπεσε κάτω. Άρχισε να κλαίει και όταν ήρθε η δασκάλα τής είπε ότι ο Αλέξανδρος το έκανε επίτηδες. Όσο όμως και να έλεγε ο Αλέξανδρος ότι ήταν ατύχημα, η κυρία δεν τον πίστεψε.
Στη συνέχεια ο ήρωάς μας πήγε να παίξει σε άλλο σημείο του σχολείου όπου τα παιδιά σκάβανε. Κάποια στιγμή ένας συμμαθητής του πέταξε άμμο στα μάτια του, άρχισε να τον κοροϊδεύει και τελικά τον έσπρωξε και τον έριξε κάτω. Η δασκάλα ήρθε αμέσως και περίμενε να ακούσει τι συνέβη πάλι. Οι δυο μαθητές άρχισαν να μαλώνουν και τότε η δασκάλα τούς είπε να δώσουν τα χέρια. Όμως ο Αλέξανδρος δεν συμφώνησε και τιμωρήθηκε καθώς υποστήριξε ότι δεν έφταιγε αυτός. Αργότερα την ώρα του φαγητού ένας άλλος συμμαθητής του του πέταξε φαγητό και ο Αλέξανδρος του το πέταξε πίσω, μόνο που αυτό πήγε στο φαγητό του διπλανού του, ο οποίος άρχισε να το πετάει στο τραπέζι των κοριτσιών, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μεγάλη φασαρία. Το αποτέλεσμα ήταν ο Αλέξανδρος να φύγει νωρίτερα από το σχολείο.
Όταν τα άκουσε όλα η αδελφή του του είπε πως πρέπει να είναι προσεκτικός, να συζητάει όταν κάτι τον ενοχλεί και να αποφεύγει τους καυγάδες γιατί δεν οδηγούν πουθενά. Επίσης να λύνει τυχόν προβλήματα και άσχημες καταστάσεις με διάλογο και να δίνει το χέρι του για να λήξει κάποια παρεξήγηση, ειδικά όταν του ζητηθεί, καθώς και να ζητάει συγγνώμη όπου χρειάζεται.

Λούκαρης Δημήτρης, Ε΄
 

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο αδελφός της Ασπασίας»

Συγγραφέας: Μάνος Κοντολέων
Εκδόσεις Πατάκης

 Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Δαμιανός ένα δεκάχρονο αγόρι της Ε΄ δημοτικού  ο οποίος αποφασίζει να γράψει ένα ημερολόγιο. Μέσα στο ημερολόγιο περιγράφει την καθημερινή του ζωή και την καθημερινότητα της οικογένειας του. Με την αδερφή του επικοινωνεί ελάχιστα λόγω της διαφοράς ηλικίας τους. Κάποια στιγμή αποφασίζει να πάρει τις δικές του μεγάλες αποφάσεις, όπως να βελτιώσει την γραφή του, γεγονός που το καταφέρνει. Η δεύτερη απόφαση του είναι να συμμαζέψει το δωμάτιο του το οποίο αν και με δυσκολία... το κατάφερε. Και η τελευταία του απόφαση είναι να γίνει πιο προσεκτικός και υπεύθυνος. Τέλος, όλως τυχαίως το ημερολόγιο του έπεσε στα χέρια του πατέρα του, ο οποίος ως συγγραφέας το διάβασε προσεκτικά και μετά από συζήτηση με τον γιο του αποφάσισαν να το εκδώσουν. Ποιος θα φανταζόταν ότι ένα ημερολόγιο ενός δεκάχρονου παιδιού και θα είχε τόσο μεγάλη εκδοτική επιτυχία...; 
Από αυτό ο βιβλίο κατάλαβα ότι όσο δύσκολο και να είναι κάτι πρέπει να προσπαθήσουμε και να μην τα παρατάμε κατευθείαν. Να θέτουμε στόχους και να τους πετυχαίνουμε. Επίσης αυτό το βιβλίο μου άρεσε γιατί μιλάει για την αγάπη  μέσα στην οικογένεια. Ένα παράδειγμα αγάπης είναι ότι παρόλη την περιορισμένη επικοινωνία με την αδερφή του στο τέλος του βιβλίου της το αφιερώνει...

Καλλιόπη Λαζαρίζου, Ε΄