Επίσκεψη στους βασιλικούς τάφους των Αιγών

   Μια βροχερή και συννεφιασμένη μέρα βρέθηκα σ΄ ένα μικρό χωριουδάκι. Απ΄ ό,τι ξέρω, Βεργίνα το ονόμασαν. Σ΄ αυτό το μέρος ένα και μόνο πράγμα μ΄  εντυπωσίασε πολύ. Το μουσείο με τους βασιλικούς τάφους, που ανακαλύφθηκαν από τον Μανόλη Ανδρόνικο το 1977. Όταν έφτασα στον χώρο όπου έπρεπε να βρίσκεται το μουσείο δεν είδα τίποτα, παρά μόνο ένα καταπράσινο ύψωμα, μια τούμπα δέσποζε μπροστά μου. Στα αριστερά είδα μια στοά και κατευθύνθηκα προς τα κει.

   Σκοτάδι επικρατεί ολόγυρα. Ανοιγοκλείνω τα μάτια μου, για να συνηθίσω το περιβάλλον όπου βρίσκομαι. Πρώτα πράγμα που με υποδέχεται είναι το θέαμα των επιτύμβιων στηλών της Νεκρόπολης. Έχουν πάνω τους σκαλισμένα και γραμμένα ονόματα καθώς και σχέδια. Προχωρώ προς τον τάφο IV . Το φως είναι λιγοστό. Ενώ κρέμομαι από τα κάγκελα, μπορώ να διακρίνω στο βάθος ενός σκαμμένου κομματιού του μουσείου, έναν μισοκατεστραμμένο τάφο, να κλαίει τις κλεμμένες πέτρες του. Οι γέρικες κολόνες, που στέκονται μπροστά του, προσπαθούν να μη γείρουν πλάγια και χάσουν τα τελευταία τους κομμάτια.

   

  Καθώς προχωράω βρίσκομαι μπροστά στο Ηρώο, που είναι κατεστραμμένο. Εδώ κάηκε ο βασιλιάς Φίλιππος ο Β΄. Το θαυμάζω για λίγο και ύστερα πηγαίνω σ΄ αυτό που ήθελα πιο πολύ να δω, την αρπαγή της Περσεφόνης. Μια θαυμάσια τοιχογραφία, που αναπαριστά τον Άδη να κλέβει την όμορφη κόρη της θεάς Δήμητρας, που τη δείχνει να κάθεται στενοχωρημένη και να κλαίει τον χαμό της θυγατέρας της.

  Μια ταμπέλα μου τραβά το μάτι! Γράφει: «Τάφος Φιλίππου Β». Κατεβαίνω σκαλοπάτια. Αντικρίζω ένα «παλάτι». Κάθομαι λιγάκι και το παρατηρώ κι αυτό που βλέπω είναι ότι τα χρώματά του δεν έχουν φύγει με τα χρόνια. Δεν υπήρχε κάτι ιδιαίτερο για να δω, πέρα από μια τεράστια μαρμάρινη πόρτα, ζωγραφιά με βασιλικό κυνήγι λιονταριού και κίονες κολλημένους στον τοίχο. Ο τάφος μοιάζει  σαν σπίτι με προθάλαμο και κυρίως θάλαμο.

    Στον προθάλαμο οι αρχαιολόγοι βρήκαν μια ολόχρυση λάρνακα μέσα σε σαρκοφάγο που έφερε ένα αστέρι 12 ακτίνων. Όταν την άνοιξαν βρήκαν κόκαλα μιας νεκρής γυναίκας σκεπασμένο με ένα χρυσοπόρφυρο ύφασμα, που είναι το μόνο ύφασμα που διασώζεται μέχρι σήμερα, λόγω του ότι είναι φτιαγμένο από χρυσές κλωστές. Βρήκαν και ένα γυναικείο διάδημα διακοσμημένο με φυσικό τοπίο, στο μέσο του οποίου μπορείς να εντοπίσεις κι ένα πουλάκι να κάθεται ανάμεσα στα λουλούδια που απεικονίζονται. Στον προθάλαμο βρέθηκαν επίσης οι κνημίδες του Φιλίππου, η μια λίγο μικρότερη από την άλλη, επειδή ο Φίλιππος είχε τραυματιστεί σε μια μάχη και κούτσαινε μετά. Δίπλα στις κνημίδες βλέπω και τη χρυσή φαρέτρα, τον γωρυτό, και τις μύτες από τα βέλη, κάτι που σημαίνει ότι τα βέλη ήταν από ξύλο. Δίπλα εκτίθεται ένα επίχρυσο διάδημα με το άμμα του Ηρακλέους.

   

   Άλλο πράγμα που μου κάνει εντύπωση είναι η αναπαράσταση ενός κρεβατιού, που είναι στολισμένο με ελεφαντοστέινες κεφαλές· στην  αριστερή μεριά ο Φίλιππος και στην απέναντι ο Αλέξανδρος, ενώ στη μέση εικονίζονται κάποια άλλα πρόσωπα, που δεν αναγνωρίζω. Βρέθηκαν στον κυρίως θάλαμο του τάφου. Σε ξεχωριστή προθήκη αντικρίζω το πιο εντυπωσιακό εύρημα: την ολόχρυση λάρνακα του βασιλιά Φιλίππου, διακοσμημένη με σκαλιστό ήλιο με 16 ακτίνες, λιονταρίσια σκαλιστά πόδια και έναν ρόδακα στη μέση του ήλιου. Από πάνω της το πιο βαρύτιμο ολόχρυσο στεφάνι βελανιδιάς της ιστορίας. Στην ακριβώς απέναντι προθήκη εντυπωσιάζομαι από τον σιδερένιο χρυσοποίκιλτο θώρακα, το σιδερένιο ξίφος και το εντυπωσιακό κράνος με το χαρακτηριστικό μακεδονικό λοφίο· όλα είναι σκουριασμένο από τα χρόνια. Στην ίδια βιτρίνα βρίσκεται και η τελετουργική ασπίδα, που ο Φίλιππος τη χρησιμοποιούσε για τις εμφανίσεις του κι όχι στις μάχες.

   

   Στον ίδιο χώρο βρέθηκε κι ένα επίχρυσο περιτραχήλιο, που δε λάμπει όσο τα υπόλοιπα χρυσά αντικείμενα. Και στους δύο χώρους του τάφου βρέθηκαν ασημένια σκεύη συμποσίου, όπως κάλυκες και κύλικες. Ιδιαίτερη προσοχή δίνω σε έναν κάλυκα, που στον πυθμένα του υπάρχει μια μορφή Σιληνού. Βρέθηκαν επίσης σκεύη λουτρού, από τα οποία μεγαλύτερη εντύπωση μου κάνει ο λυχνούχος, ένα σκεύος με τρύπες, ώστε το φως να μπορεί να διαχέεται μέσα απ΄ αυτές, αλλά να μη μπορεί να βρέχεται, για να μη σβήνει το λυχνάρι που έβαζαν μέσα.

   
Προχωρώντας στο μουσείο, κατεβαίνω τα σκαλιά που οδηγούν στον «Τάφο του Πρίγκιπα», του Αλέξανδρου Δ΄.  Είναι ο δεύτερος τάφος που βρέθηκε ασύλητος. Ο προθάλαμος σ΄ αυτόν τον τάφο ήταν τελείως άδειος, αλλά υπάρχουν ζωγραφιές στους τοίχους του. Στον δεύτερο χώρο βρέθηκε μια τεφροδόχος υδρία με ένα χρυσό στεφάνι βελανιδιάς, που ήταν ειδικά κατασκευασμένη με τρόπο ώστε να δεχτεί τις στάχτες του Αλέξανδρου του Δ΄. Σ΄ αυτόν τον τάφο βρέθηκαν λιγότερα αντικείμενα. Μου άρεσε ένα τηγάνι, που έφερε μια χοντρή λαβή, η οποία τελείωνε σε κεφάλι κριαριού, καθώς και ένα ασημένιο σουρωτήρι, ο ηθμός.

   Εδώ τελειώνει η έκθεση του μουσείου. Βγαίνοντας με αποχαιρετά η φωτογραφία του Μανόλη Ανδρόνικου, που με προσκαλεί να επισκεφτώ και στο μέλλον το ιδιαίτερα εντυπωσιακό και ίσως το καλύτερο μουσείο της χώρας μας. Αμέσως μετά βγαίνω από το ημίφως των τάφων στο φως του συννεφιασμένου ουρανού της Βεργίνας.

Δημήτρης Αγγουράς - Κατερίνα Μόσχου - Κυριακή Μοσχοβάκη 

Στ2

Τις επόμενες μέρες, στο μάθημα των εικαστικών, κατασκευάσαμε χαλκογραφία με το άστρο της Βεργίνας, το οποίο κοσμήσαμε με το άμμα του Ηρακλέους, τον κόμπο του Ηρακλή.

Αφίσες στα γαλλικά...

Οι μαθητές της έκτης δημοτικού, στα πλαίσια του μαθήματος των γαλλικών, ασχολήθηκαν με τις αφίσες και παρουσίασαν τις δικές τους πρωτότυπες δημιουργίες.

Berliner Mauer - Το τείχος του Βερολίνου

Με αφορμή την τριακοστή επέτειο από την πτώση του τείχους του Βερολίνου οι μαθητές –τριες του τμήματος γερμανικών της  ΣΤ τάξης μαζί με την καθηγήτριά τους κ. Φαίη Μάμμου ετοίμασαν ένα βίντεο – αφιέρωμα στο γεγονός αυτό, βλέποντάς το μέσα από τη δική τους ματιά!

Κάθετες και παράλληλες ευθείες

Στα Μαθηματικά μάθαμε για τις κάθετες και τις παράλληλες ευθείες. Για να τις εμπεδώσουν τα παιδιά, έγιναν τα ίδια ευθείες και τοποθετούνταν στο πάτωμα της τάξης ανάλογα με την οδηγία που έπαιρναν : π.χ. Τοποθετήσου παράλληλα με την ευθεία - Ελπίδα ή τοποθετήσου κάθετα με την ευθεία – Δημήτρη. Τα παιδιά ένα ένα τοποθετήθηκαν σωστά και τώρα πια μπορούν να ξεχωρίσουν αλλά και να τραβήξουν τις δικές τους κάθετες και παράλληλες ευθείες!

Φίλοι για πάντα...

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Α' τάξης του Δημοτικού μας σχολείου συμμετέχουν φέτος σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα e - twinning! Σε συνεργασία με μαθητές από σχολεία της Πολωνίας, της Ρουμανίας, της Κύπρου και της Γαλλίας ασχολούνται με το πρόγραμμα "Friends Fur -ever. We learn about dogs!". Στόχος είναι μέσα από ομαδικές δραστηριότητες, ανταλλαγή γνώσεων και απόψεων και δράσεις ευαισθητοποίησης να γνωρίσουν τον σκύλο ως φίλο και βοηθό του ανθρώπου. Να αντιληφθούν την ευθύνη φροντίδας που έχει ο ιδιοκτήτης ενός σκύλου, τη διαφορά ανάμεσα στην υιοθεσία και την αγορά, αλλά και τον σωστό τρόπο προσέγγισης και μεταχείρισης ενός ξένου σκύλου. Θα γνωρίσουν σκύλους που λειτουργούν θεραπευτικά και υποστηρικτικά για τους ανθρώπους, καθώς και σκύλους απαραίτητους βοηθούς σε διάφορα επαγγέλματα. 

Απώτερος σκοπός του προγράμματος είναι οι μαθητές να ανοιχτούν πέρα από τα όρια του δικού τους σχολείου, να γνωρίσουν άλλες χώρες, γλώσσες και πολιτισμούς και να μάθουν να συνεργάζονται με την ομάδα τους, αλλά και με το ευρύτερο σύνολο για ένα κοινό αποτέλεσμα.

Προϊόντα διατροφής

Παίρνοντας αφορμή από την ενότητα της γλώσσας «Διατροφή», μας ανατέθηκε μια εργασία για ένα είδος φαγητού, απ΄ αυτά που καταναλώνουμε καθημερινά. Στο κάθε παιδί ανατέθηκε κάτι διαφορετικό. Το πρώτο βήμα ήταν να καταγράψουμε στο πρόχειρο γενικές πληροφορίες που αφορούσαν στο είδος, τον τρόπο παρασκευής του και την ωφελιμότητά του.

Μετά, σύμφωνα με ένα πρότυπο-μικρογραφία που μας δόθηκε, κατασκευάσαμε με λευκό πηλό το προϊόν της διατροφής που είχε αναλάβει ο καθένας. Αφού στέγνωσε, μετά από δύο μέρες, το βάψαμε κατάλληλα. Αυτό το μέρος της εργασίας μας φαίνεται στο παρακάτω βίντεο.

Αλλά υπήρχαν κι άλλα ζητούμενα. Γράψαμε ένα διαφημιστικό κείμενο για το προϊόν μας και δημιουργήσαμε μια περιληπτική παρουσίαση στο powerpoint, την οποία ανακοινώσαμε στην τάξη.

Χρυσή Χατζόγλου -  Στ2

Μελετάμε τη Χάρτα του Ρήγα

Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου, στην ιστορία εργαστήκαμε πάνω στη Χάρτα του Ρήγα. Το πρώτο βήμα της εργασίας μας ήταν να προετοιμαστούμε να απαντήσουμε σε ήδη δοσμένες ερωτήσεις, των οποίων τις απαντήσεις ανιχνεύσαμε μέσα από ένα ενδιαφέρον σχετικό έντυπο, που μας δόθηκε σε ηλεκτρονική μορφή.

Το δεύτερο βήμα έγινε με τον χωρισμό μας σε 8 τριμελείς ή τετραμελείς ομάδες, καθεμιά από τις οποίες εργάστηκε μπροστά σε έναν υπολογιστή της Βιβλιοθήκης του σχολείου, και συμπληρώνοντας τις ερωτήσεις. Υπήρχε μάλιστα και μία ερώτηση, για την οποία δεν ήμαστε προετοιμασμένοι και την απάντησή της τη βρήκαμε εκείνη την ώρα.

Αφού παραδώσαμε τα γραπτά μας, προσπαθήσαμε και καταφέραμε να συνθέσουμε ένα παζλ που απεικόνιζε σε μικρογραφία τη Χάρτα. Καθένας/καθεμιά πήρε τα 12 ανακατεμένα κομμάτια που του δόθηκαν και το συνέθεσε κολλώντας τα, βοηθούμενος/η από την εικόνα που έβλεπε στην οθόνη.

Το τέταρτο βήμα έγινε στην αυλή. Εκεί τοποθετήσαμε δυο τεράστια κομμάτια μοκέτας και χωριστήκαμε σε δύο ομάδες. Η μια ομάδα κρατούσε τα γιγάντια κομμάτια της Χάρτας του Ρήγα και η άλλη ομάδα τα παρατηρούσε, προσπαθώντας να βρει τη σωστή θέση για το καθένα, έτσι ώστε να δημιουργηθεί η Χάρτα όπως την είχε δημιουργήσει ο Ρήγας Βελεστινλής.

Το τελευταίο βήμα ήταν του δασκάλου μας, που έκανε την κριτική του στις εργασίες μας και απένειμε σε όλους/ες το παρακάτω βραβείο.

Κυριακή Μοσχοβάκη  - Στ2

Μέτρα, δέκατα, εκατοστά, χιλιοστά - ένα παιχνίδι μετατροπών

Στα μαθηματικά μάθαμε για τις μονάδες μέτρησης μήκους. Τα παιδιά  μετρήσανε με τους χάρακες, μάθανε να ξεχωρίζουνε τις μονάδες μέτρησης και τέλος έμαθαν να κάνουν μετατροπές από μια μονάδα μέτρησης σε άλλη! Τέλος  για να διαπιστωθεί ότι όντως εμπεδώσανε αυτό το μάθημα, οργανώθηκε ένα παιχνίδι  που είχε ως θέμα του τις μετατροπές!

Τα μαθηματικά είναι παιχνίδι, διασκεδάστε το! Περισσότερες λεπτομέρειες στο βίντεο!

Γεωμετρική τέχνη

Οι μαθητές της Δ΄ τάξης των εκπαιδευτηρίων μας γνώρισαν τη γεωμετρική τέχνη στα μάθημα της ιστορίας και βάλανε κι αυτοί τα δυνατά τους.

Ο δρόμος που βρίσκεται το σπίτι μου

Καθώς βρισκόταν σε εξέλιξη η ενότητα των Ελληνικών που αφορά την κατοικία, μας ανατέθηκε η εργασία της εξωτερικής περιγραφής του σπιτιού μας. Ακόμη, θα έπρεπε να ανιχνεύσουμε πληροφορίες για το όνομα της οδού πάνω στην οποία βρίσκεται το σπίτι μας.

Έτσι, αφού γράψαμε στο τετράδιο όλα αυτά που μας ζητήθηκαν και διορθώθηκαν από τον δάσκαλό μας, αναλάβαμε να τα πληκτρολογήσουμε και να τα μορφοποιήσουμε με τον ίδιο τρόπο, προσθέτοντας στα κείμενα μια εικόνα σχετική με το πρόσωπο, τον τόπο ή το γεγονός στο οποίο είναι αφιερωμένη η οδός στην οποία κατοικούμε.

Κωνσταντίνος Πομάκης - Στ2

Παρακάτω μπορείτε να δείτε τις εργασίες μας

Ο δρόμος που βρίσκεται το σπίτι μου by ΕΑΠ Στ1 on Scribd

Γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου

Την Παρασκευή 25 Οκτ 2019 το Δημοτικό Σχολείο, με την παρουσία πλήθους γονέων των μαθητών/τριών του, τίμησε την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, τον πολιούχο άγιο Δημήτριο, την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και τη σημαία. Την παρουσίαση της γιορτής ανέλαβε η Δ΄ τάξη, η οποία τραγούδησε επίκαιρα τραγούδια και διάβασε αναγνώσματα. Προηγήθηκε η παράδοση της σημαίας στους μαθητές της Στ΄ τάξης.

Μετά τη γιορταστική εκδήλωση στην αυλή του σχολείου, κατατέθηκε στεφάνι στο μνήμα του ιδρυτή του, π. Λεωνίδα, και ακολούθησε παρέλαση στην αυλή υπό τις επευφημίες των παρισταμένων.

Στη συνέχεια οι μαθητές/τριες της Ε΄ και της Στ΄ τάξης συμμετείχαν στη λιτανεία της εικόνας του αγίου Δημητρίου, στον ναό του πολιούχου μας, η οποία έγινε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Δείτε σκηνές από τις εκδηλώσεις αυτές

Κατόψεις οδών και δημόσιων χώρων

Στο μάθημα των καλλιτεχνικών, σε συνδυασμό με την ενότητα «Κατοικία», την οποία μελετούσαμε στα ελληνικά, μας ζητήθηκε να προσπαθήσουμε να αναπαραστήσουμε με τη φαντασία μας μία κάτοψη ενός δημόσιου χώρου, έτσι όπως φαίνεται από ψηλά.
Κάποιες από τις εργασίες μας αυτές, ομαδικές ή ατομικές μπορείτε να δείτε παρακάτω.

Χρήστος Χατζόπουλος - Στ2

Καρποί του φθινοπώρου

Στα πλαίσια του μαθήματος της Μελέτης Περιβάλλοντος μάθαμε για κάποιους από τους καρπούς που βγαίνουν το φθινόπωρο! 

Είδαμε βελανίδια, σπάσαμε καρύδια και παρατηρήσαμε το εσωτερικό τους και πιο πολύ σταθήκαμε στα πεντανόστιμα κάστανα! 

Παρατηρήσαμε με προσοχή το αγκαθωτό περίβλημα που περικλείει τον καρπό, αγγίξαμε το βελούδινο εσωτερικό του και τέλος γευτήκαμε τον βρασμένο καρπό του! 

Νόστιμα τα καστανάκια, φερμένα από την αγαπημένη μας Ελαφίνα! 

Γιορτάζουμε τον Μακεδονικό Αγώνα

Με αφορμή την επέτειο του Μακεδονικού αγώνα, η Γ’ τάξη ανέλαβε να παρουσιάσει μια γιορτή. Τα παιδιά , αφού έμαθαν βασικά ιστορικά στοιχεία για  τον Μακεδονικό Αγώνα , τους μοιράστηκαν οι ρόλοι τους και ανταπεξήλθαν άριστα. Παρουσίασαν  το χρονικό του Αγώνα, ενσάρκωσαν βασικούς ήρωες και ηρωίδες, και  αναπαρίσταναν σκηνές  από το βιβλίο «Τα μυστικά του βάλτου» της Πηνελόπης Δέλτα.  Τα παιδιά έμαθαν λίγο βαθύτερα την αξία του Αγώνα και  λίγο παραπάνω περήφανα που ζούνε στη Μακεδονία!

Δείτε σκηνές από την εκδήλωση

Μνήμες από τους πολέμους που έζησε η Ελλάδα

Τους πολέμους που έζησε η Ελλάδα τον 20ο αιώνα μάθαμε αλλά και θυμηθήκαμε κατά την επίσκεψή μας στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. 

Να μια σύντομη καταγραφή τους:
1912, 1ος Βαλκανικός Πόλεμος. Ο ελληνικός στρατός φτάνει στη Θεσσαλονίκη. Το πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης υπογράφεται από τον στρατηγό Χασάν Ταχσίν πασά, εκπροσώπου των Οθωμανών και των Ελλήνων  αντιπροσώπων αντισυνταγματάρχη Βίκτωρα Δούσμανη και λοχαγού μηχανικού Ιωάννη Μεταξά.
1914-18. Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος θέλει να μπει η Ελλάδα στον πόλεμο, ενώ ο βασιλιάς Κωνσταντίνος είναι αντίθετος. Επικρατεί ο Βενιζέλος.

15 Αυγούστου 1940. Το καταδρομικό «Έλλη» βυθίζεται στην Τήνο από ιταλική τορπίλη. 
28 Οκτωβρίου 1940:Οι Ιταλοί ζητούν από τον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά να μπουν ελεύθερα στην Ελλάδα. Εκείνος τους αρνείται και δηλώνει:«Τότε έχουμε πόλεμο»(ΟΧΙ). 

Εντύπωση μας έκανε η αναφορά του ξεναγού μας ότι κατά τις μάχες στην Πίνδο σκοτώθηκαν Έλληνες από Έλληνες λόγω του ότι ο ελληνικός στρατός ήταν εφοδιασμένος και με ιταλικά κράνη, κάτι που προκάλεσε σύγχυση στις σφοδρές μάχες των πρώτων ημερών της επιχειρούμενης ιταλικής εισβολής.

Οι ναυτικές δυνάμεις των Ελλήνων  ήταν 33 σκάφη, ενώ των Ιταλών 291 σκάφη.
Τον Απρίλιο του 1941 οι Γερμανοί φτάνουν στην Αθήνα. Ο λοχαγός Πέτερ Γιάκομπ και ο λοχαγός Γκεργκ Έλενιτς πήγαν στον βράχο της Ακρόπολης, για να υψώσουν  τη γερμανική σημαία. Ζητούν από τον εύζωνα Κωνσταντίνος Κουκίδη να κατεβάσει την ελληνική σημαία. Τότε αυτός τυλίγεται με τη σημαία και πηδάει από τον ιερό βράχο.

Η ξενάγησή μας στο Πολεμικό Μουσείο, που διήρκησε περίπου μιάμιση ώρα, μας έφερε συναισθηματικά  πιο κοντά στην εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου και της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης, που θα γιορτάσουμε σε λίγες μέρες.

Ευφροσύνη Τζήκα - Στ2